Aktualności

Pielgrzymi z Sieradza i Zduńskiej Woli dotarli na Jasną Górę

Data publikacji: poniedziałek, 24-08-2026

Ponad dziewięćset osób z diecezji włocławskiej – pielgrzymujących pieszo i na rowerach – dotarło 24 sierpnia na Jasną Górę. W drugiej kolumnie pielgrzymów z naszej diecezji podążały grupy piesze z Sieradza i Zduńskiej Woli oraz rowerowa z Turku.

Każdy dzień drogi dla pielgrzymówi był przestrzenią do zgłębiania życiorysów i duchowości świętych oraz błogosławionych związanych z diecezją włocławską. W drodze towarzyszyli im św. Bogumił, św. Urszula Ledóchowska, św. Faustyna Kowalska, św. Maksymilian Maria Kolbe, bł. kard. Stefan Wyszyński, bł. ks. Jerzy Popiełuszko, bł. bp Michał Kozal oraz błogosławieni męczennicy Eucharystii z Osięcin – księża Wincenty Matuszewski i Józef Kurzawa.

– Uczymy się od świętych jak stawać się uczniami, misjonarzami Chrystusa. Dziękujemy Panu Bogu za dar tego pielgrzymowania – podsumował wejście na Jasną Górę ks. Karol Łazik.

Piesza Pielgrzymka Sieradzka wyruszyła w tym roku już po raz 416 bedąc jedną z najstarszych pielgrzymek w naszym kraju. W trwającej od 22 do 29 sierpnia wędrówce uczestniczy w tym roku 710 osób – 485 kobiet oraz 225 mężczyzn. Opiekę duchową nad grupą sprawuje 11 kapłanów. Na jej czele w tym roku stanął nowy przewodnik, ks. Przemysław Pankowski, wspierany przez ojca duchownego pielgrzymki, ks. Tobiasza Winnickiego.

Wyjątkowym znakiem tegorocznej drogi dla sieradzkiej grupy jest wizerunek św. Józefa, patrona diecezji włocławskiej, wypalony na ceramicznej płycie i umieszczony w czarnym, nadwarciańskim dębie. Świętemu Józefowi pątnicy zawierzali osobiste historie, trudne decyzje, prośby i podziękowania.

36. Piesza Pielgrzymka ze Zduńskiej Woli zgromadziła w tym roku 230 pątników (143 kobiety i 87 mężczyzn). Wraz z nimi na Jasną Górę w poniedziałek, 24 sierpnia dotarła około 200 osób pielgrzymujących autokarami.

Na Jasną Górę dotarła rakże 14. Pielgrzymka Rowerowa z Turku. Szesnastoosobowa grupa pielgrzymująca pod duchową opieką ks. Krzysztofa Kuranta wrówi do domu tą samą trasą, którą przyjechała do Częstochowy, łącznie pokonując 380 kilometrów.

W drugiej kolumnie z diecezji włocławskiej na Jasną Górę w poniedziałek, 24 sierpnia dotarło łącznie 940 pątników pieszych i 16 rowerowych. W grupie pielgrzymowało 17 księży, 3 siostry zakonne i jeden diakon.

Bądźmy w zasięgu Boga

Pielgrzymi we wtorkowy poranek (25 sierpnia o godz. 8:00) wzięli udział w Mszy Świętej sprawowanej w Kaplicy Cudownego Obrazu. Liturgia była transmitowana w internecie.

Mszy św. przewodniczył ks. prał. Dariusz Kaliński, a homilię wygłosił ks. inf. Marian Bronikowski.

– Tak jak telefon potrzebuje naładowanej baterii i zasięgu sieci, tak człowiek potrzebuje duchowej siły i pozostawania „w zasięgu Boga – mówił ks. inf. Marian Bronikowski.

O tym, jak bardzo potrzebne jest takie duchowe umocnienie, świadczą historie samych pątników – młodych ludzi, małżonków i rodziców zatroskanych o swoje dzieci, ale także osób, które przychodzą do Maryi z doświadczeniem cierpienia i straty bliskich.

W homilii ks. Marian Bronikowski sięgnął po obraz doskonale znany współczesnemu człowiekowi – telefon komórkowy. Żeby z niego korzystać, nie wystarczy mieć nawet najnowszy model. Telefon potrzebuje naładowanej baterii, ale również sieci i zasięgu.

Podobnie – wskazywał kaznodzieja – jest w życiu człowieka. Potrzebujemy „naładowanych baterii”, ale potrzebujemy również pozostawania „w sieci Boga”, w Jego zasięgu. Temu służą modlitwa, Eucharystia, różaniec, zwracanie się do Matki Najświętszej, a także pielgrzymowanie.

Pielgrzymka jest więc szczególnym czasem „ładowania duchowych baterii”. Nie chodzi jednak o to, aby wystarczyły one jedynie na kilka dni spędzonych w drodze. Duchowa siła potrzebna jest przede wszystkim później – po powrocie do domu, rodziny, szkoły, na uczelnię czy do pracy.

To właśnie w codzienności człowiek mierzy się z problemami, niezrozumieniem, trudnymi doświadczeniami, a czasem również z drwinami z powodu swojej wiary. I właśnie tam przychodzi czas na świadectwo. Jeśli zabraknie duchowego „zasilania” i więzi z Bogiem, nawet – odwołując się do obrazu z homilii – posiadanie „najnowszego modelu” niewiele pomoże.

Młodzi chcą być blisko Boga

Wśród pielgrzymujących z Sieradza i Zduńskiej Woli nie brakuje młodych ludzi. Ich obecność pokazuje, że wielowiekowa tradycja pielgrzymowania wciąż znajduje swoje miejsce także w życiu kolejnych pokoleń.

Dla młodego człowieka droga na Jasną Górę może być czymś więcej niż fizycznym wysiłkiem. To czas spotkania z rówieśnikami, wspólnej modlitwy i rozmów, ale również stawiania pytań o przyszłość, relacje, miłość, wybór życiowej drogi i własną wiarę.

Właśnie do młodych szczególnie mocno może przemawiać obraz użyty przez ks. Bronikowskiego. Telefon i nieustanne pozostawanie „w sieci” są przecież częścią ich codzienności. Pielgrzymka przypomina, że oprócz wielu połączeń, które każdego dnia nawiązujemy z innymi ludźmi, warto troszczyć się również o najważniejszą więź – tę z Bogiem.

Kilka dni wspólnej drogi pozwala też młodym zobaczyć, że z wiarą nie muszą pozostawać sami. Obok nich idą ich rówieśnicy – modlą się, śpiewają, rozmawiają, przeżywają własne problemy i również szukają odpowiedzi na ważne pytania.

Rodzice powierzają dzieci

Na pielgrzymim szlaku są również małżonkowie i rodzice. Niosą na Jasną Górę troskę o swoje rodziny, a szczególnie o dzieci – ich przyszłość, decyzje, relacje i życiowe wybory.

Rodzice nie są w stanie przeżyć życia za swoje dzieci, uchronić ich przed każdym błędem czy podjąć za nie wszystkich decyzji. Mogą jednak towarzyszyć im swoją miłością i modlitwą. Pielgrzymka staje się dla wielu z nich czasem zawierzenia Bogu tego, na co sami nie mają już wpływu.

Za wspólnym marszem kryją się więc setki bardzo osobistych intencji. Jedni idą, żeby podziękować, inni proszą o pomoc, jeszcze inni szukają siły, by przyjąć doświadczenia, których nie mogą zmienić.

Wiara także wtedy, kiedy boli

Jedno z najbardziej poruszających świadectw daje Agnieszka. W bardzo krótkim czasie straciła dwie najbliższe osoby. Najpierw zmarł jej brat, a zaledwie kilka dni później mama. Od śmierci mamy minął dopiero tydzień.

Pomimo bólu i żałoby Agnieszka pielgrzymuje.

Jej obecność na pielgrzymim szlaku jest świadectwem wierności Bogu także wtedy, gdy życie przynosi cierpienie, którego trudno nie tylko zaakceptować, ale nawet zrozumieć. Pielgrzymka i modlitwa dają jej siłę potrzebną do przejścia przez ten niezwykle trudny czas.

W świetle takich historii słowa ks. Bronikowskiego o „ładowaniu duchowych baterii” nabierają szczególnego znaczenia. Nikt z nas nie wie, kiedy przyjdzie moment, w którym będzie potrzebował siły większej niż ta, którą potrafi znaleźć wyłącznie w sobie.

Dla jednego będzie to problem w pracy, dla innego niezrozumienie czy troska o własne dziecko. Ktoś inny będzie musiał zmierzyć się z chorobą, samotnością, śmiercią bliskiej osoby czy żałobą. Wiara nie sprawia, że takie doświadczenia znikają, ale może stać się źródłem siły potrzebnej, by przez nie przejść.

Czas dziękczynienia 

Wtorkowa Eucharystia przed Cudownym Obrazem była dla pątników czasem dziękczynienia za przebytą drogę, ale także okazją do zawierzenia Maryi wszystkiego, z czym przyszli do Częstochowy – swoich rodzin, dzieci, przyszłości, cierpienia, wdzięczności i nadziei.

Ich pobyt na Jasnej Górze jeszcze się jednak nie kończy. Pielgrzymi pozostają w Częstochowie, aby 26 sierpnia uczestniczyć w uroczystości Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej i jasnogórskich uroczystościach odpustowych.

Dzień później, 27 sierpnia, ponownie założą pielgrzymie plecaki i wyruszą pieszo w drogę powrotną – jedni do Sieradza, drudzy do Zduńskiej Woli.

Będzie to kolejny etap pielgrzymowania i zarazem okazja, by zabrać ze sobą to, co wydarzyło się na Jasnej Górze. Bo – jak przypominał ks. Marian Bronikowski – podobnie jak telefon potrzebuje naładowanej baterii i połączenia z siecią, tak człowiek potrzebuje troszczyć się o swoje duchowe „zasilanie”.

Pielgrzymka pozwala naładować duchowe baterie. Później trzeba jednak wrócić z nimi do codzienności i starać się nie tracić „zasięgu Boga”.