Aktualności

Tutaj umacniali swoje powołanie – prymicje we włocławskim seminarium

Data publikacji: środa, 10-06-2026

9 czerwca neoprezbiterzy diecezji włocławskiej sprawowali Mszę św. w seminaryjnym kościele św. Witalisa. Eucharystii przewodniczył ks. kan. Ireneusz Świątek, rektor Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku.

Była to wyjątkowa celebracja, gdyż przy ołtarzu stanęło czterech nowo wyświęconych kapłanów: ks. Jacek Brzostowski, ks. Łukasz Komorski, ks. Hubert Kos oraz ks. Mateusz Matusiak. Kościół św. Witalisa to dla neoprezbiterów szczególne miejsce na drodze ich powołania – to właśnie tutaj przez lata formacji seminaryjnej umacniali swoją więź z Chrystusem i przygotowywali się do kapłańskiej posługi.

Na początku liturgii rektor I. Świątek zwracając się do neoprezbiterów, powiedział: „Jest i będzie wiele świątyń, które będą miały dla was szczególne znaczenie. Takimi miejscami będzie katedra czy wasz rodzinny kościół. Jednak wyjątkowe miejsce w waszych sercach zawsze będzie zajmował ten kościół – to tutaj umacnialiście swoje powołanie. Dziś ponownie zasiadacie w tych samych ławkach, ale już nie tak samo”.

Kazanie prymicyjne wygłosił notariusz Kurii Diecezjalnej Włocławskiej, ks. Przemysław Pilarski. Nawiązując do wybranych przez neoprezbiterów haseł prymicyjnych, zachęcał ich do nieustannego powracania do słowa Bożego, które stało się drogowskazem ich kapłańskiej drogi. Podkreślał, że kapłaństwo jest przede wszystkim darem Boga, a jego owocność nie zależy od ludzkich zdolności, lecz od zaufania Chrystusowi.

Kaznodzieja wskazał także na postać św. Józefa jako wzór kapłańskiego życia. Przypominał, że kapłan powinien najpierw trwać przy Bogu, zanim podejmie działanie dla Boga, a jego zadaniem jest prowadzenie ludzi do Chrystusa, a nie do samego siebie.

Odwołując się do własnych doświadczeń pielgrzymowania do Santiago de Compostela, ks. Pilarski porównał kapłaństwo do drogi. Zwrócił uwagę na symbole pielgrzyma: muszlę wskazującą na Chrystusa jako centrum życia, plecak przypominający o konieczności pozostawiania tego, co zbędne oraz laskę symbolizującą wytrwałość i oparcie w Bożej łasce. Zachęcał neoprezbiterów do zachowania równowagi między modlitwą a działaniem, troską o życie duchowe i posługę wobec ludzi.

Na zakończenie homilii przypomniał słowa usłyszane podczas pielgrzymki: „We need fathers” – „Potrzebujemy ojców”, podkreślając, że współczesny świat potrzebuje kapłanów autentycznych, otwartych i bliskich ludziom. Zachęcił neoprezbiterów, aby na początku swojej kapłańskiej drogi kierowali się pielgrzymim pozdrowieniem: „Ultreia et Suseia” – „Do przodu i w górę”.

Na zakończenie Eucharystii neoprezbiterzy udzielili obecnym księżom oraz klerykom błogosławieństwa prymicyjnego.

Tekst: al. Janusz Przychodny