Aktualności

Włocławek: pamięć o uwięzionych duchownych i nauczycielach

Data publikacji: niedziela, 08-11-2026

W sobotę, 7 listopada, w bazylice katedralnej we Włocławku sprawowano Mszę św. w 87. rocznicę aresztowania przez Niemców włocławskich duchownych, alumnów i nauczycieli. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił ks. kan. Zbigniew Łukasik.

Na początku homilii przywołał dramat nocy z 7 listopada 1939 r., kiedy aresztowano bp. Michała Kozala, kapłanów oraz 22 alumnów włocławskiego seminarium. Przypomniał również o nauczycielach i wychowawcach, którzy padli ofiarą niemieckiej akcji wymierzonej w polską inteligencję. Wskazał, że duchownych i pedagogów łączyła odpowiedzialność za formację młodego człowieka, jego sumienia i tożsamości.

Nawiązując do ewangelicznej przypowieści o dziesięciu pannach, kaznodzieja odczytał świadectwo aresztowanych jako przykład czuwania i gotowości na spotkanie z Chrystusem. Oliwę podtrzymującą światło lamp, porównał do codziennej wierności Bogu, modlitwy oraz formacji duchowej i intelektualnej. – To ciche, codzienne budowanie relacji z Bogiem w chwilach, kiedy nikt nie patrzy – mówił. Podkreślił, że właśnie takie przygotowanie pozwala zachować wiarę i miłość w godzinie próby.

Szczególne miejsce w rozważaniu zajęła postać bł. bp. Michała Kozala. Przywołując świadectwo współwięźnia, kaznodzieja ukazał go jako pasterza, który, mimo cierpienia i wyczerpania, zachowywał pogodę ducha, pomagał innym i podtrzymywał w nich nadzieję. Zaznaczył, że biskup do końca realizował swoje powołanie, odpowiadając na nienawiść miłością i ofiarowując życie za kapłanów. – Świadectwo wiary jest nieśmiertelne – podkreślił ks. Łukasik.

Pamięć o męczennikach stała się także wezwaniem do osobistego rachunku sumienia. – Gdyby dzisiaj nadeszła chwila próby, to czy w mojej lampie nie zabrakłoby oliwy? – pytał kaznodzieja. Zwracając się szczególnie do alumnów, wskazał na potrzebę głębokiej wiary, bezinteresownej miłości i zdolności do ofiary. Przypomniał również, że zadaniem szkoły jest formowanie ludzi mądrych i odpowiedzialnych, zdolnych dochować wierności wartościom, także w trudnych okolicznościach.

Ks. Łukasik kończąc homilię, odwołał się do chrześcijańskiej nadziei, która pozwala spojrzeć na los uwięzionych w perspektywie zwycięstwa Chrystusa. Przypomniał, że mimo represji włocławskie seminarium nadal przygotowuje przyszłych kapłanów, szkoły wychowują kolejne pokolenia, a bp Michał Kozal został wyniesiony do chwały ołtarzy.

Po liturgii uczestnicy obchodów przeszli w procesji upamiętniającej drogę uwięzionych, modląc się pod przewodnictwem ks. Roberta Maca, ojca duchownego alumnów Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku. W modlitwie uczestniczyli księża, wspólnota seminaryjna, siostry zakonne, nauczyciele, a także wierni świeccy. W katedrze obecne były poczty sztandarowe szkół i NSZZ „Solidarność” oraz wierni z lipnowskiej parafii, której patronuje bł. bp Michał Kozal.

al. Janusz Przychodny