Aktualności

Obchody XXXIV Światowego Dnia Chorego w Diecezji Włocławskiej

Data publikacji: niedziela, 15-02-2026

Światowy Dzień Chorego, obchodzony już po raz trzydziesty czwarty, a w tym roku pod hasłem: „Miłować, niosąc cierpienie drugiego człowieka”, to szczególny moment w kalendarzu Kościoła. W diecezji włocławskiej uroczystości odbywały się w pięciu okręgach: włocławskim, konińskim, kolsko-tureckim, sieradzkim i zawiślańskim, a wydarzenia trwały od 7 do 15 lutego 2026 r.

Diecezjalne obchody zgromadziły wiele osób chorych, ich rodziny i osoby opiekujące się nimi na co dzień. W wielu parafiach sprawowano uroczyste liturgie, podczas których udzielano sakramentu namaszczenia. Obchody zainaugurowano 7 lutego w sanktuarium św. Józefa we Włocławku, gdzie spotkała się wspólnota „Salvati”. Po adoracji Najświętszego Sakramentu odprawiona została Msza Święta, a radosną agapę połączono z warsztatami rękodzieła. Spod rąk chorych i wolontariuszy wyszło blisko 50 wielkanocnych stroików. Jak wyjaśnił ks. Robert Mac, duszpasterz okręgu włocławskiego, dzieła te będzie można nabyć, a zebrane środki wesprą organizację letnich wczasorekolekcji w nadmorskim Jantarze.

10 lutego odbyła się pierwsza część obchodów okręgu sieradzkiego – w parafii św. Pawła Apostoła w Zduńskiej Woli zgromadziło się kilkuset wiernych. O. Józef Witko OFM wskazał na fundament chrześcijańskiej nadziei – miłość Chrystusa, która przez dobrowolne cierpienie i zwycięstwo nad śmiercią dokonała odkupienia każdego człowieka. Franciszkanin podkreślił, że naszym powołaniem jest stawanie się niesienie miłości bliźnim z gorliwością ewangelicznego Samarytanina.

Z kolei 14 lutego spotkanie rejonowe tego okręgu odbyło się w klasztorze sióstr bernardynek w Warcie, gdzie Mszy Świętej przewodniczył ks. Marek Bałwas z Ciechocinka. Obecność tego kapłana była dla wielu wyjątkowym znakiem – ks. Marek, sam poruszając się na wózku inwalidzkim, dzielił się świadectwem odnajdywania woli Bożej w doświadczeniu niepełnosprawności. Jak wyjaśnił ks. Robert Patrzykąt, duszpasterz okręgu sieradzkiego, wydarzenie pozwoliło uczestnikom umocnić się w wierze pomimo cierpienia.

Również w sobotę, 14 lutego, modlono się w parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Kole. – Chorzy nie są na marginesie Kościoła. Są w jego sercu – wybrzmiało podczas adoracji. W homilii ks. Mateusz Jędrzejczak, duszpasterz diecezjalny chorych i niepełnosprawnych, zwrócił uwagę na paradoks, który często umyka współczesnemu człowiekowi: to właśnie w osobie słabej, chorej czy niepełnosprawnej można odnaleźć Boga. Przypomniał też, jak ważne jest, by w napiętym harmonogramie dnia odnaleźć czas dla drugiego człowieka.

W tym samym czasie okręg koniński świętował w Kramsku. Obchody miały charakter radosnej wspólnoty – po wspólnej modlitwie uczestnicy wzięli udział w balu karnawałowym. Już w homilii wybrzmiało, że człowiek chory nie musi być synonimem osoby smutnej i cierpiącej, może być osobą szczęśliwą. Organizacja obchodów Światowego Dnia Chorego zjednoczyła lokalną społeczność. Przygotowania w kramskiej parafii ruszyły niemal spontanicznie – jedno hasło rzucone przez ks. Roberta Gumosińskiego podczas wizyty duszpasterskiej wystarczyło, by uruchomić lawinę bezinteresownej pomocy. Koło Gospodyń Wiejskich wyszło z inicjatywą ugotowania pożywnej zupy, lokalni przedsiębiorcy zadbali o zaopatrzenie, ofiarowując np. pieczywo, parafianki przygotowały wypieki, a duszpasterz... własnoręcznie wykonane deserki.

Finał obchodów odbył się w niedzielę, 15 lutego w Szpetalu Górnym. Tego dnia sakramentu namaszczenia chorych w parafii pw. św. Józefa udzielano podczas wszystkich Mszy Świętych – przyjęło go około 700 osób. W przygotowanie centralnej Eucharystii, w której wzięły udział osoby z różnych zakątków okręgu zawiślańskiego, włączyła się działająca już od ponad 20 lat grupa Bartmeusz.

W czasie obchodów Dnia Chorego w diecezji włocławskiej wybrzmiało głębokie przesłanie, że choć ból i cierpienie są nieodłącznym elementem ludzkiej egzystencji, to nie one mają ostatnie słowo. W centrum chrześcijańskiego doświadczenia stoi bowiem miłość Boga i Jego łaska, która pozwala chorym upodabniać się do Chrystusa oddającego życie za człowieka.

Duszpasterstwo chorych w diecezji włocławskiej to nie tylko działania akcyjne, ale całoroczna praca we wspólnotach cechujących się ogromną różnorodnością – zarówno pod względem wieku, jak i rodzaju schorzenia czy niepełnosprawności. Szczególnie ważna jest obecność rodziców osób z niepełnosprawnościami, których codzienna opieka jest żywym świadectwem miłości i wiary.

Choć spotkania w duszpasterstwach odbywają się przez cały rok, praca nabiera tempa latem. Organizowane wtedy wycieczki czy wczasorekolekcje pozwalają na odkrywanie nowych miejsc, ale też wypoczynek.

Od blisko 50 lat organizowane są turnusy Oazy Chorych i Niepełnosprawnych. Najliczniejsza, grupa konińska, gromadzi ponad 120 osób. – To jest przestrzeń, w której poznałam, czym tak naprawdę jest Kościół – opowiada Maja Piwnicka, związana z duszpasterstwem i wolontariatem od 2013 roku. Podopieczni wraz z wolontariuszami (zarówno w grupie włocławskiej jak i konińskiej) wyruszają także na Jasną Górę, stanowiąc inspirację i żywe świadectwo dla innych pątników. W zeszłym roku okręgowi zawiślańskiemu udało się zorganizować nawet wyjazd do Grecji, co jak podkreślił ks. Dariusz Fabisiak, duszpasterz tamtejszego okręgu, nie byłoby możliwe bez wolontariuszy.

Wolontariat w tym obszarze to „logistyka miłości”, wymagająca przełamywania barier czy lęku przed cierpieniem. Choć to niełatwa przestrzeń, wolontariusze są niezwykle potrzebni. Zadania dobierane są do predyspozycji pomagających. – Najważniejsze, by człowiek czuł to, co robi i nawet jeśli coś mu nie wychodzi, stale chciał wzrastać w miłości do drugiego człowieka – podkreśla Aleksandra Kaczmarek, koordynatorka okręgu kolsko-tureckiego ze wspólnoty „Siloe”.

Zaproszenie na IV Diecezjalne Spotkanie Osób Chorych i Niepełnosprawnych Diecezji Włocławskiej

Kontynuując tradycję narodzoną podczas jubileuszu 900-lecia Diecezji Włocławskiej, Duszpasterstwo przygotowuje się do kolejnej Pielgrzymki Osób Chorych i Niepełnosprawnych. Te spotkania mają ogromne znaczenie relacyjne, pozwalając wspólnotom z różnych stron diecezji zintegrować się oraz spotkać z księdzem biskupem. Fizyczna obecność i wspólna modlitwa przełamują barierę samotności. W 2026 roku spotkanie odbędzie się w Turku – pielgrzymkę zaplanowano na 9 maja. Duszpasterstwo Chorych i Niepełnosprawnych już dziś zaprasza wszystkich do wspólnego przeżywania tego czasu radości i jedności.

Tekst: Justyna Zacharek