Aktualności

Kramsk: Dożynki diecezjalne

Data publikacji: poniedziałek, 01-09-2025

„Kiedyż się rolnik ma weselić i Bogu pokłonić i ziemi błogosławić i ludziom za pomoc podziękować, jeżeli nie wtedy, gdy pod dach swój zgromadzi owoce pracy mozolnej i zabiegów całorocznych?” – pytał Zygmunt Gloger w książce Rok polski w życiu, tradycji i pieśni. Te słowa przypominają o sensie dożynek – radosnego dziękczynienia za plony, które co roku po 15 sierpnia obchodzone są w polskich parafiach i gminach.

31 sierpnia w Kramsku odbyły się Dożynki Diecezjalno-Parafialno-Gminne. Był to czas wspólnej modlitwy, wdzięczności i świętowania, a także okazja do pielęgnowania tradycji zakorzenionych w życiu polskiej wsi.

W parafialnym kościele pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika zgromadzonych powitał ks. prał. Sławomir Kasprzak, proboszcz miejsca. Eucharystii przewodniczył biskup włocławski Krzysztof Wętkowski. Modlono się szczególnie za wszystkich, którzy trudzą się w pracy rolniczej, prosząc o błogosławieństwo i dziękując za plony.

W homilii ksiądz biskup nawiązał do fragmentu Ewangelii przeznaczonego na ostatnią sierpniową niedzielę. Przypowieść o uczcie u przywódcy faryzeuszów stała się okazją do refleksji nad wdzięcznością i bezinteresownością.

– Co robimy, to serce mogło wydać plon obfity? – pytał pasterz diecezji. – Ważny jest chleb codzienny, troska o ziemię, ale trzeba też myśleć o swoim życiu i sercu. Czy tak jak zabiegamy o to, by ziemia wydała plon, zabiegamy o nasze sumienia?

Biskup wskazał, że dożynki są dziękczynieniem ludzi wiary, którzy wiedzą, że wszystko, co otrzymują, pochodzi od Boga i chcą się tym dzielić z innymi. Zwrócił uwagę, że w pracy rolnika coraz częściej brakuje odniesienia do Stwórcy. – Kiedyś więcej było ducha modlitewnego, gdy człowiek lepiej rozumiał, że jest zależny od swojego Stwórcy – zauważył.

Podkreślił także niepewności, z jakimi mierzą się rolnicy – nie tylko pogodowe, ale i ekonomiczne, przywołując obawy wobec decyzji zapadających w Brukseli. Ukazał mieszkańców wsi, jako osoby kultywujące tradycję, przywiązanie do ziemi, ojczyzny, historii i języka. Zachęcał, by nie zapominać o „glebie najcenniejszej”: glebie serca, sumienia i życia duchowego.

Po Mszy Świętej biskup Wętkowski poświęcił wieńce dożynkowe. Następnie uczestnicy w barwnym korowodzie przeszli ulicami Kramska. Na jego czele maszerowała Kramska Orkiestra Dęta i mażoretki, a za nimi delegacje z bochnami chleba i wieńcami.

W imieniu wspólnoty słowa wdzięczności wypowiedzieli zaproszeni goście. Andrzej Nowak, wójt gminy Kramsk, podkreślał, że chleb jest zarazem powszedni i niezwykły – codzienny, a jednocześnie niezastąpiony. – W tym podziękowaniu jest wdzięczność rolnika za zbiory i wszystko, dzięki czemu współtworzy swoje bytowanie, swoją egzystencję we współpracy z niebem i ziemią – mówił.

Ceremoniom przewodniczyli starości dożynkowi – szanowani mieszkańcy prowadzący gospodarstwa. To oni przekazali bochny chleba gospodarzom święta: przedstawicielom Kościoła i lokalnej administracji. Symboliczne dzielenie się chlebem przypomniało o jego szczególnym znaczeniu w polskiej kulturze i wierze.

Na scenie kramskiego amfiteatru wystąpiły zespoły muzyczne, a komisja rozstrzygnęła konkurs na najpiękniejszy wieniec dożynkowy.

Wyplatanie wieńców – często prawdziwych dzieł sztuki – to dawna tradycja. Zgodnie ze zwyczajem używa się ostatnich kłosów zbóż, ale także ziół, kwiatów czy owoców. W zaprezentowanych wieńcach odnaleźć można było zarówno motywy roślinne, jak i symbole wiary oraz patriotyzmu: krzyże, monstrancje, wizerunki Matki Bożej, a nawet kontur mapy Polski.

Choć tradycja dożynek parafialnych, gminnych i powiatowych ukształtowała się dopiero w okresie międzywojennym, jej źródłem jest pradawne dziękczynienie Bogu za plony. To moment szczególny w kalendarzu rolnika – gdy pola pustoszeją, a ciężka praca dobiega końca.

Uroczystości w Kramsku zakończyła wspólna zabawa. Była to okazja nie tylko do radosnego świętowania, ale też do spotkania i umocnienia więzi lokalnych społeczności.

Tekst i zdjęcia: Justyna Zacharek