Parafie

Parafia Świętego Wawrzyńca

Msze Św.

Msze Św. w niedziele:
godz. 9:00, godz. 11:00, godz. 16:00 (Rossoszyca)

Msze Św. w dni robocze:
godz. 18:00 (Rossoszyca)

Msze Św. w święta zniesione:
godz. 18:00 (Rossoszyca)

Księża

• ks. Jacek Przybysz - Proboszcz

Kościoły

• kościół pw. Świętego Wawrzyńca - Rossoszyca

Historia parafii

Najstarsze wzmianki o wsi Rossoszyca pochodzą ze źródeł świeckich – z Ksiąg Ziemskich Sieradzkich prowadzonych od 1386 r. W owych Księgach Rossoszyca jest wzmiankowana po raz pierwszy w 1390 r. Powstała na szlaku handlowym Sieradz – Łęczyca – Gniezno. Była wsią szlachecką, licznie zasiedloną przez szlachtę zagrodową. W 1579 r. stanowiła własność Jakuba Roszowskiego, Stanisława Wysockiego i Doroty Sierakowskiej. Istnieje przypuszczenie, że pierwszy kościół w Rossoszycy został zbudowany ok. 1400 r. przez Marcina, dziedzica Rossoszycy, wielkiego budowniczego drewnianych obiektów. Kościół parafialny istniał już od roku 1416 i był pod wezwaniem św. Wawrzyńca, a pierwszym proboszczem był ksiądz Wojciech. Drugi wzmiankowany, był wystawiony w latach 1770–1773 przez Bogumiła Pstrokońskiego. Spłonął w 1781 r. W 1783 r. wdowa po Bogumile, Maksyma z Szembeków Pstrokońska, odbudowała go ponownie w stylu późnego baroku. Orientowany drewniany, konstrukcji zrębowej, oszalowany. Nawa prostokątna z dwiema prostokątnymi kaplicami po bokach, tworzącymi rodzaj transeptu; węższe prezbiterium zamknięte wielobocznie. Przy prezbiterium od płn. prostokątna zakrystia przylegająca do kaplicy płn. Przy nawie od zachodu węższa od niej przybudówka mieszcząca kruchtę w przyziemiu i chór muzyczny nad nią. W nawie, prezbiterium i nad chórem pozorne sklepienia kolebkowe; w nawie z prostymi odcinkami stropowymi po bokach, podpartymi słupami, oddzielającymi rodzaj naw bocznych. Słupy połączone między sobą i z pilastrami ścian bocznych arkadami. Ponad belką tęczową otwór o fantazyjnym wykroju z lambrekinami. Dachy dwuspadowe, z barokową wieżyczką na sygnaturkę. Ołtarz główny rokokowy z XVIII w., z zachowaną jedną bramką, z obrazami św. Wawrzyńca z około połowy XIX w. i św. Marii Magdaleny z w. XVIII oraz rzeźbami rokokowymi św. Wawrzyńca i Mikołaja; tabernakulum i mensa rokokowe. Dwa ołtarze boczne z początku XIX w. o dekoracji późnobarokowej z rzeźbami św. biskupa, św. Apolonii, św. Rocha i św. Anny. Ambona klasycystyczna z początku XIX w. Ławki późnobarokowe. Krucyfiks w tęczy barokowy z XVIII w. Na cmentarzu parafialnym znajduje się kaplica publiczna murowana z ok. 1786 r. fundacji Ignacego Pstrokońskiego, dziedzica Rossoszycy. W tej kaplicy znajduje się nagrobkowa tablica drewniana formatu 23x33 cm, minuskuła barokowa lekko kursywna z napisem: „Deo Optimo Maximo – Maksyma z Szembeków Pstrokońska – chorążyna Piotrkowska, fundatorka tego kościoła”. Od 2013 r. generalny remont świątyni: wymiana zewnętrznych desek, impregnacja, więźba dachowa, wymiana dachu na gont, nowa podłoga. Malowanie polichromii, renowacja trzech ołtarzy: św. Wawrzyńca – główny ołtarz, Świętej Rodziny – ołtarz w nawie północnej, ołtarz św. Antoniego – w nawie południowej. Krzyże przydrożne: 15 oraz krzyż misyjny postawiony w 1999 r. Kapliczki: 41 – ku czci Matki Bożej, św. Józefa, świętych. W czasie wojny kościół był zamknięty, plebania okupowana przez Niemców (kwatery), księgi parafialne zniszczone.