Parafie

Parafia Ducha Świętego

Msze Św.

Msze Św. w niedziele:
godz. 9:00, godz. 10:30, godz. 12:00, godz. 16:00 (Włocławek); godz. 7:30 (Włocławek)

Msze Św. w dni robocze:
godz. 17:00 (Włocławek); godz. 6:30 (Włocławek)

Msze Św. w święta zniesione:
godz. 18:00 (Włocławek); godz. 6:30 (Włocławek)

Księża

• ks. Sebastian Osiński - Proboszcz
• ks. Damian Borucki - Wikariusz
• ks. Dawid Brauer - Wikariusz
• ks. Kryspin Kaźmierczak - Kapłan emeryt
• ks. Marek Musielak - Kapłan emeryt
• ks. Dionizy Lewandowski - Kapłan emeryt
• ks. Michał Pietrzak - Kapłan emeryt

Kościoły

• kościół pw. Ducha Świętego - Włocławek
• kaplica w Domu Księży Emerytów we Włocławku - Włocławek
• kaplica pw. Błogosławionego Biskupa Michała Kozala na terenie Zakładu Karnego - Włocławek
• kaplica Braci Pocieszycieli (CCG) we Włocławku - Włocławek
• kaplica Sióstr Karmelitanek (OCD) we Włocławku - Włocławek
• kaplica Sióstr Sercanek (SSCJ) we Włocławku - Włocławek
• kaplica Sióstr Wspólnej Pracy od Maryi Niepokalanej (ZSNM) we Włocławku - Włocławek

Historia parafii

Pomysł wzniesienia kościoła w Michelinie (wsi powstającej od 1933 r., a należącej do parafii w Kruszynie) powstał prawdopodobnie w roku 1935. Początkowo msze święte odprawiano pod krzyżem. Parafia w Michelinie wzięła swój początek z kaplicy zbudowanej z cementowych pustaków w latach 1935–1936, staraniem ks. Pawła Załuski, proboszcza parafii w Kruszynie, i miejscowej ludności. Dach był kryty papą. Ściany podatne na wilgoć i przemarzanie bardzo szybko ulegały zniszczeniu. Początkowo kaplica nie posiadała prezbiterium; zostało ono dobudowane przez kamilianów w roku 1939. Wtedy też dobudowano dwie małe zakrystie. Samodzielną parafią stał się Michelin na mocy dekretu erekcyjnego bp. Karola Radońskiego z 24 VI 1939 r., który wszedł w życie 15 VII 1939 r. Parafia ta została wyłoniona w całości z parafii Kruszyn, obejmując dużą wieś Mielęcin oraz małą wioskę Potok. Należała wtedy do dekanatu brzeskiego i liczyła ok. 600 dusz. Parafia przestała funkcjonować w 1941 r., gdy Niemcy wywieźli przebywających tutaj księży najpierw do Lądu, a później do obozu koncentracyjnego w Dachau. W czasie II wojny światowej kościół służył Niemcom za magazyn i uległ pewnej dewastacji. Po wojnie świątynia została doprowadzona do stanu użytkowego staraniem ówczesnego proboszcza ks. Stanisława Librowskiego. W dniu 21 XI 1946 r. aktem rejentalnym nr 183 parafia otrzymała od Stanisława Michelisa, właściciela Michelina, aktem darowizny, plac kościelny noszący w rozplanowaniu Michelina nr 560 o powierzchni 12 045 m2 oraz plac na założenie cmentarza grzebalnego o powierzchni 10 790 m2. W 1967 r. w celu dostosowania świątyni do nowych wymogów liturgicznych przeprowadzono generalny remont kościoła, zwłaszcza prezbiterium, w którym wykuto nowe okno, a ściany wyłożono ciętym kamieniem wapiennym, co nadało im fakturę muru romańskiego. W prezbiterium wstawiono nowy ołtarz i oddzielono je od reszty świątyni balustradą. Przy ołtarzu stanęła ambonka. Kościół został zaopatrzony w mikrofony i głośniki. Nad ołtarzem bocznym ustawiono nowe, pancerne tabernakulum, a po drugiej stronie ołtarzyk do chrztu. W kościele założono ogrzewanie. Świątynię opasano betonowym chodnikiem, który został przedłużony aż do plebanii. W roku następnym prezbiterium ozdobiono witrażami, a kościół odmalowano. Kolejnej renowacji poddano kościół na wiosnę w 1971 r. W okresie powojennym nastąpił znaczący rozwój parafii, spowodowany m.in. włączeniem Michelina i Mielęcina w granice administracyjne miasta Włocławka. W połowie lat osiemdziesiątych przystąpiono do budowy nowego kościoła. Pozwolenie na budowę wydano 29 XII 1983 r. Prace budowlane rozpoczęto w październiku 1984 r. Kościół rozplanowano na rzucie krzyża greckiego. Konstrukcja łączy cegłę czerwoną i żelbet. Autorem projektu jest Jan Kopydłowski. Obok prezbiterium, nawy głównej i chóru świątynia posiada szereg pomieszczeń pomocniczych, funkcyjnych oraz gospodarczych. Większość otworów okiennych i drzwiowych sklepionych jest łukami. W roku 1987 przykryto stropem dolny kościół. Dach nad górnym kościołem wykonano w roku 1995, ale krycie płaszczyzn dachowych blachą cynkową trwało do roku 1998. Prace komplikował nie tylko brak funduszy, ale także bardzo skomplikowany kształt dachu oraz kilkusetmetrowa powierzchnia połaci dachowych i znaczne ich nachylenie. W sierpniu 1990 r. bp Henryk Muszyński dokonał poświęcenia dolnej kaplicy w nowym kościele. Po przeniesieniu nabożeństw do dolnej kaplicy stary kościół rozebrano. Do 1998 r. trwał montaż ogromnych okien w górnym kościele o szybach ze szkła refleksyjnego. W 1998 r. w górnym kościele założono instalację elektryczną i rozpoczęto w nim prace tynkarskie. Kościół konsekrował bp. Wiesław Alojzy Mering 8 czerwca 2003 r. W latach 2019–2020 odnowiono część korytarzową dolnego kościoła. Przy al. Jana Pawła II na osiedlu Mielęcin stał drewniany krzyż, upamiętniający egzekucję dokonaną przez Moskali na powstańcach styczniowych w roku 1863 lub 1864. Choć w czasie wojny krzyż został zniszczony przez Niemców, pamięć o tym wydarzeniu przetrwała i 27 VIII 1950 r. ówczesny proboszcz parafii Michelin, ks. Stanisław Librowski, poświęcił umieszczony w tym samym miejscu metalowy krzyż, ufundowany przez mieszkańców Mielęcina. W pobliżu miejscowości Potok – osady składającej się z kilku gospodarstw rolnych – położonej na dużej polanie, stoi wśród drzew stary, dębowy krzyż, upamiętniający starcia zbrojne powstańców z 1863 r. z wojskami rosyjskimi. Jest tam także stary cmentarz grzebalny. Przy pamiątkowym krzyżu został zbudowany ołtarz polowy, przy którym celebrowane są msze święte z okazji dorocznych uroczystości oraz odprawiane nabożeństwa majowe. W 1994 r. ówczesny proboszcz, Zygmunt Sobieraj, poświęcił ufundowaną przez siebie figurę Matki Bożej Fatimskiej, o którą dbają mieszkańcy Potoku.