Aktualności

Święta Dorota – „Dar Boga”. Uroczystości odpustowe w Licheniu

Data publikacji: niedziela, 08-02-2026

W niedzielę, 8 lutego, licheńska wspólnota parafialna wraz z przybyłymi gośćmi świętowała odpust ku czci swojej patronki św. Doroty. Uroczysta suma odpustowa w kościele parafialnym stała się okazją nie tylko do dziękczynienia za opiekę Patronki, której imię oznacza „Dar Boga”, ale także do wzruszającej podróży przez dekady historii sanktuarium i osobistych świadectw wiary.

Eucharystię koncelebrowali kapłani blisko związani ze wspólnotą marianów, którzy opiekują się licheńską parafią. Obecni byli: ks. Roman Frąckowiak MIC, proboszcz parafii, ks. Adam Stankiewicz MIC, wicekustosz sanktuarium i przełożony licheńskiego domu zakonnego, a także ks. Henryk Witczak, proboszcz parafii pw. św. Wojciecha w Koninie. Homilię wygłosił ks. Artur Krzyżanowski, proboszcz parafii w Laskówcu i wicedziekan dekanatu konińskiego II. Posługę muzyczną podczas uroczystości pełnił parafialny chór „Virtus Dei” pod kierownictwem Dawida Marciniaka.

Ks. Artur Krzyżanowski w swojej homilii oparł refleksję na osobistych wspomnieniach, które dla wielu obecnych stały się lustrem ich własnych doświadczeń. Wspominał swoje pierwsze pielgrzymki do Lichenia jeszcze z czasów dzieciństwa. – Pierwsze, co mnie uderzyło, gdy jako dziecko patrzyłem na tę świątynię, to była wdzięczność. Widok tych wszystkich wotów, złota, różańców i medalików przyniesionych przez ludzi w podzięce za łaski, był dla dziecka jak wejście do innego świata – mówił kaznodzieja.

Wspomniał również lata studenckie i wolontariat podczas pielgrzymek osób niepełnosprawnych z Włocławka. Podkreślił, że to właśnie w Licheniu, przy kościele św. Doroty, osoby cierpiące odnajdywały sens życia i radość, której nie potrafiły dać im inne miejsca. Przywołał także czasy budowy bazyliki, wspominając rzesze wiernych, którzy z uśmiechem i hojnością wspierali to dzieło, kierując się zasadą: „Jak się daje, to się nie traci”.

Podczas kazania ks. Krzyżanowski przywołał historię Wiktorii, swojej parafianki. Dziewczynka z poważną wadą serca, której życie wisiało na włosku. Przyjęła Pierwszą Komunię Świętą niesiona na rękach przez tatę. Niedługo potem, dzięki modlitwie i wstawiennictwu świętych, wydarzył się szereg cudów: udany przeszczep serca, a po latach także nerki. – Rodzice Wiktorii zawsze powtarzają: „Byliśmy w Licheniu, u św. Doroty, przy cudownym źródełku”. To tam wypraszali siłę na najtrudniejsze chwile – dzielił się kapłan, wskazując, że św. Dorota wciąż aktywnie czuwa nad tymi, którzy z ufnością proszą o pomoc.

Nawiązując do Ewangelii o pannach roztropnych i nierozsądnych, ks. wicedziekan przypomniał, że chrześcijaństwo buduje się na fundamencie miłości, której nie da się „pożyczyć”. – Wiara bez uczynków jest martwa. Oliwa w naszych lampach to nasze czyny, cierpliwość i miłość. Św. Dorota wybrała Chrystusa ponad bogactwo i ziemskie propozycje, mówiąc: „Idę do ogrodu Pańskiego”. Ona wiedziała, że niebo jest wypełnieniem wszystkich naszych pragnień – podkreślał ks. Krzyżanowski.

Zgodnie z piękną tradycją hagiograficzną, św. Dorota przed swoją śmiercią męczeńską miała obiecać niedowiarkom, że prześle im owoce i kwiaty z niebiańskiego ogrodu. Według podania, po jej egzekucji ukazało się dziecko z koszykiem pięknych jabłek i róż, co stało się dowodem na istnienie „rajskiego ogrodu”.

Dlatego też po Mszy św. odpustowej odbyło się uroczyste błogosławieństwo jabłek. Każdy z wiernych mógł zabrać ze sobą ten owoc jako symbol niebiańskich darów i zachętę do kroczenia drogą świętości. Uroczystość zakończyła się wystawieniem Najświętszego Sakramentu, odśpiewaniem litanii do św. Doroty oraz radosnym dziękczynnym „Te Deum laudamus” za lata Bożego błogosławieństwa nad licheńską parafią.

Niedzielny odpust przypomniał wszystkim uczestnikom, że w czasach niepewności i lęku o jutro, powrót do źródeł wiary i wstawiennictwo świętych patronów jest najpewniejszą drogą do odnalezienia pokoju serca.

Tekst i zdjęcia: Lucyna Jaronek