Aktualności

Podobać się Bogu, nie ludziom. Odpust ku czci św. Joanny de Valois w Grąblinie

Data publikacji: poniedziałek, 16-02-2026

W mroźną niedzielę, 15 lutego, klasztor w Grąblinie stał się sercem gorącej modlitwy. Wierni oraz sympatycy Zakonu Najświętszej Maryi Panny (Anuncjatek) zgromadzili się, aby uczcić św. Joannę de Valois, kobietę, która udowodniła, że ziemskie odrzucenie może stać się trampoliną do nieba.

Uroczystości rozpoczęły się od wspólnego odmawiania Koronki do 10 Cnót Ewangelicznych Najświętszej Maryi Panny. Ta wyjątkowa modlitwa skupia się ona na naśladowaniu Maryi w Jej konkretnych postawach: od czystości i pokory, aż po cierpliwość i miłosierdzie.

Homilię wygłosił ks. Paweł Skonieczny MIC. Kaznodzieja zadał ważne pytanie: czy w życiu chodzi o to, by podobać się ludziom?

„Bywa, że człowiek musi wybierać: albo będę podobał się Bogu, albo ludziom. Święta Joanna była osobą, która ludziom się nie podobała, ale Bogu podobała się niezwykle” – mówił ks. Skonieczny.

Kapłan przywołał poruszającą historię życia patronki. Joanna, francuska księżna, od narodzin doświadczała odrzucenia. Nie podobała się ojcu, bo nie była synem. Nie podobała się dworzanom, bo była chorowita i utykała. W końcu nie podobała się mężowi, który po latach małżeństwa ją porzucił. W tym oceanie ludzkiej niechęci Joanna odnalazła jednak perłę – pragnienie, by podobać się wyłącznie Bogu.

Ks. Skonieczny wskazał na trzy kroki, które Maryja objawiła św. Joannie jako receptę na życie miłe Bogu: Myśleć jak On – to zaproszenie do metanoi, czyli zmiany myślenia. Mówić jak On – nałożenie „filtra” na każde wypowiadane słowo. Czynić jak On – codzienne wybory dokonywane przez pryzmat pytania: „Jezu, co Ty byś zrobił na moim miejscu?”.

Po Mszy świętej wierni z wielką czcią ucałowali relikwie św. Joanny, powierzając jej swoje trudne sprawy. Głos zabrała również siostra Maria od Chrystusa, przełożona wspólnoty sióstr anuncjatek w Grąblinie:
Dzisiaj przeżywamy uroczystość ku czci świętej Joanny. Nasza Założycielka była wielką orędowniczką pokoju. Wszędzie, gdzie się pojawiała, niosła ze sobą słowa pocieszenia i pojednania. Od swoich duchowych córek wymagała, aby dbały o pokój we wzajemnych relacjach: aby przebaczały przewinienia, usprawiedliwiały innych i zawsze broniły pokoju. Święta Joanna jest również jedną z patronek księży marianów. Niech wstawia się za nimi, wyprasza potrzebne łaski i będzie inspiracją w pracach podejmowanych dla Chrystusa i Kościoła.

Mimo przejmującego chłodu na zewnątrz, atmosfera podczas uroczystościach była pełna ciepła. Siostry zaprosiły wszystkich obecnych na tradycyjny poczęstunek do klasztoru. Był to czas radosnych rozmów, uśmiechów i budowania wspólnoty. Wierni mogli osobiście porozmawiać z siostrami, które z właściwą sobie pogodą ducha dzieliły się świadectwem życia ukrytego w Bogu.

Tekst i zdjęcia: Lucyna Jaronek