Aktualności

Kazachstan w Kłóbce, Duch Święty w sercach młodych

Data publikacji: poniedziałek, 15-06-2026

Czterdziestu jeden młodych z parafii św. Prokopa w Kłóbce przyjęło sakrament bierzmowania z rąk abp. Tomasza Pety z Kazachstanu. Sama obecność hierarchy, który na co dzień posługuje w Astanie, nadała tej uroczystości szczególną rangę i sprawiła, że parafialne święto zyskało szerszy, misyjny wymiar.

Arcybiskup nie tylko przewodniczył liturgii bierzmowania, ale podczas pobytu w parafii wygłosił homilie na trzech Mszach św. oraz udzielił chrztu świętego. Dzięki temu jego obecność stała się dla wspólnoty nie tylko odświętnym wydarzeniem, ale prawdziwym duszpasterskim spotkaniem.

W homilii skierowanej do kandydatów do bierzmowania mówił o odwadze wiary, o potrzebie dawania świadectwa i o odpowiedzialności za Ewangelię w codziennym życiu. Przypominał, że bierzmowanie nie zamyka religijnej drogi, lecz ją otwiera – ku dojrzałej wierze, modlitwie i chrześcijańskiej obecności pośród innych.

Mówił także o różańcu – jako modlitwie, która przez pokolenia pomagała zachować nie tylko wiarę, ale i polskość. Wspominał również o wieczystej adoracji w katedrze w Astanie, wskazując ją jako znak tego, że Kościół żyje tam, gdzie człowiek naprawdę szuka Boga i trwa przy Nim. Dzielił się także doświadczeniem wielkiego pragnienia wiary i sakramentów wśród ludzi dorosłych, którzy coraz częściej przychodzą z głęboką potrzebą spotkania z Chrystusem.

Wszystko to szczególnie mocno wybrzmiało w roku duszpasterskim przeżywanym pod hasłem „Uczniowie misjonarze”. W Kłóbce nie było to jedynie zapisane motto, ale rzeczywistość, którą można było zobaczyć i usłyszeć: w świadectwie biskupa z Kazachstanu, w słowie skierowanym do młodych i w samej istocie bierzmowania, które uzdalnia do mężnego wyznawania wiary.

Ta uroczystość pozostawiła po sobie coś więcej niż wspomnienie podniosłego dnia. Stała się przypomnieniem, że Kościół żyje tam, gdzie jest modlitwa, sakramenty i odwaga świadectwa – niezależnie od szerokości geograficznej. W Kłóbce zabrzmiało to wyjątkowo wyraźnie.