Aktualności

Sieradz: Dzień Dziecka Utraconego (zapowiedź)

Data publikacji: poniedziałek, 13-10-2025

W Dzień Dziecka Utraconego obchodzonego na całym świecie 15 października zawierzamy miłosierdziu Bożemu dzieci zmarłe przed urodzeniem, w trakcie, albo krótko po porodzie oraz modlimy się za ich rodziców i bliskich, solidaryzując się z nimi w cierpieniu i bólu spowodowanym utratą dziecka, podkreślając tym samym, że to co przeżywają nie jest dla nas obojętne.

W tym szczególnym dniu zwykle odbywają się pogrzeby zbiorowe dzieci nienarodzonych organizowane przez gminę, aby zapewnić zmarłym dzieciom właściwe pożegnanie i godne miejsce spoczynku. Zbiorowe groby dzieci zmarłych na skutek poronienia bądź martwego urodzenia są symbolicznym miejscem modlitwy również dla rodziców, którzy utracili dziecko dużo wcześniej i nie wiedzą co stało się z jego ciałem. Mogą pełnić również funkcję katechezy dla osób, które nie są do końca przekonane o tym, że człowiekiem jest się od momentu poczęcia. Stąd dbałość o groby i pomniki, organizowanie pochówków zbiorowych Dzieci Nienarodzonych poprzez heroiczny wysiłek osób świeckich
i zaangażowanych kapłanów godny jest najwyższego uznania.   

Niemniej Kościół w Dzień Dziecka Utraconego przypomina wiernym świeckim i ich pasterzom o chrześcijańskiej powinności organizacji rodzinnego i liturgicznego pogrzebu dziecka zmarłego bez chrztu jako chrześcijańskiej postawie przeżywania jego śmierci w duchu Ewangelii. Realizacja tego zadania ma przywrócić ustalony przez Boga porządek miłości i szacunku dla martwo urodzonych dzieci, które jeszcze przed urodzeniem dopełniwszy swego doczesnego życia, oczekują na zmartwychwstanie ciała. Stąd sprawienie poprzez młodych rodziców własnemu dziecku rodzinnego i liturgicznego pogrzebu oraz zapewnienie mu własnego grobu jest jednocześnie wypełnieniem uczynku miłosierdzia co do ciała (umarłych pogrzebać) oraz przyjęciem martwego dziecka za członka rodziny, który realnie zaistniał i o którego wyjątkowości i jedyności świadczy jego własny grób.

Pomoc w organizacji zarówno zbiorowego, jak i przede wszystkim rodzinnego pogrzebu dzieci nienarodzonych jest dla Kościoła katolickiego szczególną i zobowiązującą misją, gdyż wielowiekowa dyscyplina Kościoła, która aż do Soboru Watykańskiego II odmawiała dzieciom nieochrzczonym liturgicznego pogrzebu, dramatycznie zaciążyła na świadomości wielu pokoleń katolików o godności osobowej człowieka w okresie prenatalnym oraz na negatywnych postawach przyjmowanych wobec zwłok i pogrzebu dziecka martwo urodzonego, zwłaszcza na wczesnych etapach ciąży.

W Diecezji włocławskiej już od dwóch lat istnieje Centrum Opieki Perinatalnej im. bł. Rodziny Ulmów w Sieradzu, które za zgodą i błogosławieństwem biskupa włocławskiego Krzysztofa Wętkowskiego niesie pomoc nie tylko w przygotowaniu pogrzebu katolickiego dzieci nienarodzonych. Wykwalifikowani pracownicy Centrum bezpłatnie wspierają rodziców od momentu postawienia przez ginekologa niekorzystnej diagnozy o letalnej wadzie dziecka, poprzez towarzyszenie na oddziale ginekologiczno- położniczym, po pomoc w przeżywaniu żałoby po utracie dziecka nienarodzonego. Organizujemy również bezpłatną „Grupę Wsparcia Dla Kobiet Po Stracie Dziecka”. Zapisy do grupy wsparcia przyjmowane są pod numerem tel. 730 010 678 do 5 listopada. Spotkania odbywają się w Sieradzu.

To, co jest najistotniejszym przesłaniem tego dnia, to zaproszenie do wiary i ufności w dobroć Boga, że mimo utraty dziecka, która bez wątpienia jest próbą prób, Bóg przeprowadzi rodziców od poczucia bezradności, beznadziei, odrzucenia do ufnej nadziei na spotkanie ze zmarłym dzieckiem w niebie; od przeżycia Wielkiego Czwartku, Wielkiego Piątku poprzez Wielką Sobotę do poranka Zmartwychwstania. Kościół bowiem w swoim nauczaniu w ostatnich latach niestrudzenie głosi nadzieję zbawienia dla dzieci zmarłych bez chrztu. Tą nadzieją jest sam Jezus Chrystus, pragnący zbawienia każdego człowieka: „Skoro bowiem za wszystkich umarł Chrystus i skoro ostateczne powołanie człowieka jest rzeczywiście jedno, mianowicie boskie, to musimy uznać, że Duch Święty wszystkim ofiaruje możliwość dojścia w sposób Bogu wiadomy do uczestnictwa w tej paschalnej tajemnicy” (GS: 22). „Oto chcę wam powiedzieć, że Chrystus jest właśnie nauczycielem i wychowawcą nadziei. On jest tego źródłem. Słuchając Jego słów, żyjąc życiem, którym pragnie dzielić się z każdym człowiekiem, odnajduje się najpełniejszy sens życia. Tak, Chrystus objawia nam pełny sens życia ludzkiego. Pokazuje nam także jego ostateczną przyszłość w Bogu. Przyszłość ta przekracza granice życia ludzkiego na ziemi. Nadzieja, którą daje nam Chrystus, jest silniejsza niż śmierć” (św. Jan Paweł II, 24.02.1981 r. Tokio).

Niech Matka Boża z Guadalupe, Patronka Dzieci Nienarodzonych oraz święci patronowie zawierzają nieustannie miłosiernemu Bogu Dzieci Utracone oraz ich rodziców i bliskich: błogosławione Dziecko pod sercem Matki; św. Siostra Faustyna Kowalska; św. Gerard Majella; św. Dominik Savio; św. Joanna Beretta Molla; św. Ignacy Loyola; św. Stanisław Papczyński. A przez Sługę Bożą Stanisławę Leszczyńską zwaną „Aniołem Życia” oraz „Mateczką” niech Pan Bóg dokonuje cuda szczęśliwych narodzin, aby podczas nich nie umierały dzieci zagrożone oraz ich matki.

Tekst: ks. Jacek Kędzierski (jun.)