Włocławscy klerycy pielgrzymowali śladami kapłanów męczenników diecezji włocławskiej
Data publikacji: niedziela, 25-05-2025
24 maja br. wspólnota Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku – klerycy wraz z moderatorami – udała się na pielgrzymkę śladami kujawskich kapłanów-męczenników II wojny światowej. Miała na celu upamiętnienie tych, którzy w czasach wojny zaświadczyli o Chrystusie aż po przelanie krwi.
Pierwszym przystankiem było Sanktuarium Męczenników Eucharystii i Jedności Kapłańskiej w Osięcinach, poświęcone błogosławionym kapłanom Wincentemu Matuszewskiemu i Józefowi Kurzawie – tamtejszym duszpasterzom zamordowanym przez Niemców w nocy z 23 na 24 maja 1940 roku. Wśród wiernych znani byli jako gorliwi pasterze – ks. Wincenty będący proboszczem został zapamiętany jako kapłan pełen ojcowskiej troski o wspólnotę, a ks. Józef jako młody wikariusz, którego prostolinijna pobożność i oddanie młodzieży głęboko zapadły w pamięć parafian. Choć mieli możliwość ucieczki, pozostali wierni swoim parafianom i kapłańskim obowiązkom. Zostali wywiezieni z plebanii i rozstrzelani na terenie parafii Witowo. Miejsce ich męczeństwa, upamiętnione dziś symboliczną figurką, było kolejnym punktem modlitewnego zatrzymania wspólnoty seminaryjnej. Następnie pielgrzymi odwiedzili kościół pw. św. Andrzeja Apostoła w Witowie, gdzie zostali życzliwie przyjęci przez miejscowego proboszcza.
Kolejnym etapem był Bytoń – miejsce urodzenia bł. ks. Leona Nowakowskiego. Ten młody, utalentowany kapłan, choć mógł kontynuować studia w Rzymie, powrócił do okupowanej Polski. Po aresztowaniu proboszcza bytońskiej parafii, ks. Edmunda Wolskiego, podjął się jego obowiązków. Mimo nalegań ze strony bliskich i parafian, aby się ukrył, stanowczo odpowiadał: „Nie mogę opuszczać ludu, który potrzebuje mnie teraz bardziej niż kiedykolwiek”.
Ostatni etap pielgrzymki to Piotrków Kujawski, gdzie na parafialnym cmentarzu spoczywają kapłani rozstrzelani w nocy z 31 października na 1 listopada 1939 roku przez niemieckich oprawców. Oprócz bł. ks. Leona Nowakowskiego, w zbiorowej mogile pochowani są: ks. Paweł Bobotek z Broniszewa, ks. Franciszek Gawlikowski z Połajewa, ks. Jan Mikołajczyk z Sadlna, ks. Wiktor Pietkiewicz z Mąkoszyna, ks. Romuald Tomiec z Witowa, ks. Edmund Wolski z Bytonia oraz ks. Antoni Wysocki – wikariusz z Piotrkowa Kujawskiego. Wspólnota seminaryjna nawiedziła również miejsce ich śmierci – piotrkowski park, gdzie rozegrał się ten dramat.
Wspomniane miejsca – Osięciny, Witowo, Bytoń i Piotrków Kujawski – pozostają dziś żywymi punktami pamięci o tych, którzy nie zawahali się oddać życia za wiarę. Dla kleryków były to również duchowe przystanki, które przypominają, że kapłaństwo, choć niepozbawione trudu, może być drogą ku świętości.
Tekst: al. Janusz Przychodny, zdjęcia: al. Wiktor Stawieraj
Pozostałe aktualności
09.08.2026
02.08.2026
























