Aktualności

Lipno: 100 – lecie przyłączenia ziemi dobrzyńskiej do diecezji włocławskiej i wprowadzenie relikwii św. Antoniego z Padwy

Data publikacji: środa, 17-09-2025

Wierni Kościoła Katolickiego mają w swoich modlitwach do Boga także ulubionych świętach czy błogosławionych, przez których wstawiennictwo wypraszają potrzebne dla siebie lub innych bliźnich potrzebne łaski. Wśród nowych świętych obecnych czasów (takich jak św. Carlo Acutis czy Pier Giorgio Frassati, którzy zostali wyniesieni do chwały ołtarza 7 września 2025 roku) są świeci z innych epok czy dawnych czasów, których kult i cześć wciąż jest żywa. Pośród nich jest osoba św. Antoniego z Padwy uważanego za wielkiego wspomożyciela i orędownika ludzi. Wiąże się to ściśle z dogmatem o świętych obcowaniu zawartym w symbolu Wiary (Credo). Jest to wiara w duchową jedność wszystkich wiernych w Chrystusie, obejmującą żyjących na ziemi (Kościół pielgrzymujący), dusze w czyśćcu (Kościół cierpiący) i świętych w niebie (Kościół triumfujący). Polega ona na wzajemnym dzieleniu się łaskami, modlitwami oraz wstawiennictwie świętych za żyjących, umacniając tym samym wspólnotę Kościoła.

Właśnie Święty Antoni z Padwy jest tym ulubionym świętych przez którego wierni często przyzywają Bożej pomocy i dlatego na terenie Polski jest wiele miejsc, które naznaczone zostały duchową obecnością Świętego Antoniego z Padwy, a także obecnością fizyczną – takim szczególnym miejscem jest Sanktuarium Świętego Antoniego w Radecznicy, gdzie miało miejsce objawienie się tegoż świętego na ziemiach polskich. Wiele świątyń ma nie tylko obrazy czy figury św. Antoniego, ale także ołtarze wystawione ku jego czci oraz specjalne nabożeństwa. Owe nabożeństwa do św. Antoniego rozpoczynały się od śpiewania łacińskie sekwencji „Si quaeris miracula” (jeśli szukasz cudów) nawiązującej do niektórych wydarzeń z życia św. Antoniego i niektórych z najsłynniejszych cudów przypisywanych jego osobie. Autorstwo tekst utej starej sekwencji przypisywane jest św. Bonawenturze (1218 -1274), chociaż nie został on włączony do dzieł św. Bonawentury. Jednak jest pewne, że ów święty tekst tej modlitwy promował. Najpewniej utwór „Si quaeris miracula” powstał w latach 1232 – 1240, a jego autorstwo przypisuje się franciszkaninowi Julianowi ze Spiry. Tekst tej sekwencji jest nadal śpiewany podczas nabożeństw do św. Antoniego, zarówno w wersji łacińskiej, jak i w przekładzie na język polski w pieśni „Jeśli szukasz cudów, idź do Antoniego”. Niewątpliwie do kultu św. Antoniego z Padwy przyczynili się Ojcowie Franciszkanie przybyli na tereny ziem polskich w latach 30-tych XIII wieku.

Również na terenie prastarej diecezji włocławskiej znajdują się takie szczególne miejsca poświęcone św. Antoniemu z Padwy. Pomijając zakony franciszkańskie terenu diecezji, które zawsze cieszyły się niezwykłym kultem do tegoż świętego, są też świątynie, parafie diecezjalne, w których od wieków czczony jest Święty z Padwy. Jednym z takich wyjątkowych miejsc na mapie diecezji jest Lipno znajdujące się po prawej stronie brzegu Wisły, na ziemi dobrzyńskiej, a w nim parafia Wniebowzięcia NMP.

Parafianie lipnowscy, a także wierni z okolicznych miejscowości od wielu wieków otaczają szczególną czcią św. Antoniego z Padwy – wspominanego w liturgii jako kapłana i doktora Kościoła, który to święty za swego życia (1195 – 1231 r.) zasłynął jako wyjątkowy nauczyciel Ewangelii, a także cudotwórca. Przez duchowieństwo i wiernych miasta Lipna, stale był i jest otaczany szczególną czcią. Nad miastem góruje także wzgórze nazwane „Górą św. Antoniego z Padwy”. Jest ono tak ściśle złączona z dziejami miasta, że bardzo często odnoszą się do owego wzniesienia historycy opisujący dzieje Lipna. Na tym uświęconym od wieków modlitwą i wiarą pokoleń wzgórzu promieniuje niegasnąca cześć do św. Antoniego z Padwy, stąd już od XVIII wieku przekazy historyczne informują o istnieniu figury tegoż Świętego na tym miejscu. Miejscowy lud widział w tym Świętym nie tylko wielkiego cudotwórcę i uzdrowiciela, ale i orędownika w różnych zmartwieniach zwłaszcza pomocnika w odnajdywaniu rzeczy zagubionych i dobroczyńcy ubogich. W średniowiecznej świątyni pw. Wniebowzięcia NMP zachowanej do dziś od niepamiętnych czasów rozwija się cześć składana Bogu przez wstawiennictwo św. Antoniego z Padwy. Dowodem na to są historyczne dokumenty kościelne opisujące nastawy ołtarzowe istniejące przez kolejne wieki w tej świątyni, a poświęcone św. Antoniemu, które były ozdobione kosztownymi metalowymi sukienkami i wotami, będącymi dowodem otrzymanych łask przez wstawiennictwo św. Antoniego. W aktach wizytacyjnych parafii z 1775 r. widnieje wpis, że z tego miejsca za opieką i wstawiennictwem św. Antoniego „ludzie cudów doznają, jako jest wiadomo z wielu oświadczeń i opowieści”. Ten wielki kult św. Antoniego trwający aż do dziś sprawił, że dnia 19 maja 2009 r. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, na mocy uprawnień udzielonych jej przez papieża Benedykta XVI ustanowiła św. Antoniego z Padwy patronem miasta Lipna.

Wielkim pragnieniem serca miejscowego proboszcza, ks. kan. Mirosława Korytowskiego, który dostrzegał tę wielką cześć i kult św. Antoniego było sprowadzenie do parafii i kościoła Wniebowzięcia NMP w Lipnie relikwii św. Antoniego z Padwy. Duszpasterz głęboko wierzył i ufał, że obecność Patrona Miasta Lipna w jego świętych relikwiach, stanie się rękojmią wielu łask wyjednanych u Boga przez Jego przemożne wstawiennictwo. Dlatego w marcu 2025 r. rozpoczęły się starania o pozyskanie relikwii z sanktuarium w Padwie we Włoszech, gdzie spoczywa ciało Św. Antoniego. Wysiłki w tej sprawie podjęli ks. Przemysław Pilarski oraz ks. Łukasz Płóciennik, przygotowując stosowne pisma w języku włoskim wraz z  poparciem biskupa włocławskiego Krzysztofa Wętkowskiego. Pisma wysłano do Padwy, nawiązując kontakt z kustoszem świętych relikwii Antoniego, ojcem prowincjałem Gilberto Depeder. Ojciec prowincjał poinformował w korespondencji, iż z wielkim przejęciem i radością serca dowiedział się o żywym nabożeństwie do św. Antoniego, praktykowanym i propagowanym w diecezji włocławskiej, a w szczególności w parafii Wniebowzięcia NMP w Lipnie. Tym samym rozpoczął procedurę przekazania relikwii Św. Antoniego do Lipna.

W kwietniu 2025 r. relikwie Świętego osobiście odebrali w Padwie specjalnie delegowani do tego ks. Przemysław Pilarski i ks. Łukasz Płóciennik. Uroczyste wprowadzenie relikwii Świętego Antoniego z Padwy do kościoła pw. Wniebowzięcia NMP w Lipnie nastąpiło we wtorek, 16 września 2025 r. podczas bardzo ważnych obchodów 100-lecia przyłączenia z diecezji płockiej do diecezji włocławskie 20 parafii w ramach częściowej rekompensaty za utracone parafie w wyniku ustalania nowych granic diecezji z 1925 roku. Uroczystość zgromadziła wielu duchownych na czele z biskupem włocławskim Krzysztofem Wętkowskim, biskupem seniorem Wiesławem Meringiem oraz władzami miasta Lipna, przedstawicielami powiatu i województwa oraz licznie zgromadzonymi parafianami i czcicielami św. Antoniego.

Uroczystą Eucharystię poprzedził wykład historyczny dotyczący kultu św. Antoniego z Padwy w Lipnie i okoliczności przyłączenia ziemi dobrzyńskiej do diecezji włocławskiej poprowadzony przez ks. Mariusza Budkiewicza, honorowego obywatela miasta Lipna.

Podczas homilii biskup włocławski Krzysztof Wętkowski, nawiązując do Ewangelii, zauważył, że tak jak Jezus przywrócił do życia umarłego młodzieńca z Nain, tak też przywrócił do życia przyłączone parafie ziemi dobrzyńskiej do diecezji włocławskiej, a także nawiązał do życia św. Antoniego, które promieniuje na wiernych i pomaga w ich odżywaniu na nowo do Boga.

Po Mszy Św. biskup włocławski poświęcił odnowioną kancelarię parafialną i salki spotkań duszpasterskich.

Uroczystość ta oraz przybycie św. Antoniego do Lipna w jego relikwiach z pewnością przyczynią się do ożywienia wiary oraz zaufaniu Bogu na wzór Świętego z Padwy w trudnych czasach, w których przychodzi nam żyć. Idąc więc za słowami sekwencji „Si quaeris…”, można zawołać: „w każdej On potrzebie pomoże, pocieszy i w każdym nieszczęściu na ratunek śpieszy”.

 Tekst: Ks. Łukasz Płóciennik, zdjęcia: ks. Krzysztof Tomaszewski