Aktualności

Jutrznia i Godzina Czytań w Wielką Sobotę w katedrze włocławskiej

Data publikacji: sobota, 04-04-2026

W Wielką Sobotę, 4 kwietnia br., w bazylice katedralnej we Włocławku sprawowano Jutrznię wraz z Godziną Czytań – modlitwę Kościoła, która wprowadza wiernych w szczególną ciszę tego dnia. Liturgii przewodniczył ks. prał. Michał Krygier, w modlitwie uczestniczył także bp Krzysztof Wętkowski, kapłani – w tym członkowie kapituły katedralnej, alumni Wyższego Seminarium Duchownego, siostry zakonne oraz wierni świeccy.

Wielka Sobota jest dniem szczególnego milczenia i oczekiwania. Kościół trwa przy Grobie Pańskim, rozważając mękę i śmierć Chrystusa oraz Jego zstąpienie do otchłani. Nie sprawuje się Eucharystii, a liturgia godzin nabiera wyjątkowo kontemplacyjnego charakteru, prowadząc wiernych ku głębi tajemnicy zbawienia.

Pierwsze czytanie z Listu do Hebrajczyków (Hbr 4, 1-13) kieruje uwagę ku obietnicy „odpoczynku Pana”. Autor natchniony zachęca, by z wiarą odpowiedzieć na Boże słowo i nie zamykać serca, ale „śpieszyć się”, by wejść do tego odpoczynku. W kontekście Wielkiej Soboty słowa te nabierają szczególnego znaczenia – Chrystus, który „zasnął” snem śmierci, otwiera przed człowiekiem drogę do prawdziwego odpoczynku w Bogu, przekraczającego granicę śmierci. To zaproszenie do zaufania i wytrwałości w wierze, która pozwala uczestniczyć w dziele zbawienia.

Drugie czytanie, ze starożytnej homilii na Wielką Sobotę, wprowadza w głęboką symbolikę ciszy, jaka ogarnia ziemię po śmierci Chrystusa. Ukazuje ono tajemnicę zstąpienia Pana do otchłani – moment, w którym Chrystus dociera do tych, którzy oczekiwali zbawienia, i wyprowadza ich ku życiu. Obraz spotkania Zbawiciela z Adamem podkreśla powszechność odkupienia oraz zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią. To także zapowiedź nadchodzącego poranka Zmartwychwstania.

Wielka Sobota, choć naznaczona ciszą i zadumą, nie jest dniem bez nadziei – to czas oczekiwania na światło, które rozbłyśnie w Nocy Paschalnej.

Tekst: al. Janusz Przychodny